Trauma en Therapie

Grote T en kleine t

Soms is trauma heel duidelijk, een heftig ongeluk, een natuurramp, een oorlog, seksueel misbruik, fysiek geweld. Trauma met een grote T. Vaak goed herleidbaar wat wanneer is gebeurd en vaak een logische verklaring voor eventuele klachten die daarop volgen zoals angst, slapeloosheid, herbelevingen, etc.

Soms is het subtieler. Heb je als kind gedurende een lange tijd en wellicht je hele kindertijd niet gekregen wat je nodig hebt, zoals veiligheid, zorg, nabijheid, emotionele beschikbaarheid. Werd je niet gezien, niet gehoord. Of kreeg je misschien te veel van wat je niet kon dragen als kind, wat te groot was voor jouw leeftijd. Bijvoorbeeld te veel verantwoordelijkheid, kreeg je teveel zorgen van je ouders mee, werd jij verantwoordelijk voor de sfeer in huis, zorgde je voor je ouders in plaats van andersom. Was er veel onvoorspelbaarheid en was je steeds op je hoede. De kleine t van trauma, vaak vele kleine t’s. Want als een ouder een korte periode ziek of minder beschikbaar is en je als kind even minder aandacht krijgt of even iets meer moet helpen in het huishouden is daar natuurlijk niets mis mee. Maar als je structureel te kort komt of te veel moet dragen, dan laat dit zijn sporen na. Hier is veel minder precies de vinger op te leggen waar het begon en welk effect bij welke gebeurtenis hoort.

Gevolgen hiervan kunnen zijn; het gevoel altijd ‘aan’ te staan, moeilijk voor jezelf kunnen zorgen, lastig je grenzen aan kunnen geven of kunnen aangeven waar jouw behoefte liggen. Het überhaupt weer voelen wat er van binnen bij jou gebeurt. Want dat heb je niet kunnen leren als je steeds bezig was met hoe het met de ander ging. Moeite met steun vragen, maar ook met ontvangen. Dit kan een gevoel van onveiligheid geven. Bang om los te laten, te leunen. Bang om iemand te vertrouwen, want is iemand er wel echt?  Angst, alertheid en argwaan.

Pat Ogden zegt:  “Trauma can be so quick and so impactful that we don’t want any hurry in the session. There is plenty of time. We’ll get through it” 

Juist als je zo veel onveiligheid hebt gekend, is het goed om te weten dat je alle tijd mag nemen binnen therapie. Zowel binnen een sessie als in de hoeveelheid sessies. Er is geen haast. Je hoeft niet gelijk alles op tafel te leggen. Je mag op jouw tempo jouw thema’s aankijken. Je mag steeds weer aftasten, voel ik mij veilig genoeg om iets te delen of wacht ik er nog even mee?  Kies ik eerst een tijdje een relatief ‘licht’ onderwerp om is af te tasten hoe daar op gereageerd wordt? 

De stapjes binnen therapie, het beetje bij beetje leren vertrouwen van de therapeut, het durven zeggen als het vertrouwen even weg is, daar zit al zoveel heling. Dat er iemand is, misschien wel voor het eerst, die naar jou luistert, een stukje met je meeloopt op jouw pad. Die je helpt om het contact met jezelf, het contact met wat je voelt weer te herstellen.